Përshëndetje, unë jam Peter Joseph dhe mirësevini në
"Hyrje në Ekonominë e Bazuar në Burime".
Qëllimi i prezantimit vijues është përshkrimi i
asaj ngarkese themelore mendimi që vjen me këtë model të ri ekonomik,
i cili nuk bazohet në qarkullimin e parasë
por më saktë në menaxhimin inteligjent të burimeve të Tokës,
duke marrë shkas nga bota e fizikës
si metoda më efikase, strategjike dhe e qëndrueshme
për plotësimin e nevojave të popullatës njerëzore.
Sot në botë, vendimet shoqërore në thelb janë
përgjegjësi e individëve ose grupeve
në fushën e politikës ose biznesit.
Në fakt, çdo njeri mund ta vërë re se politika dhe biznesi
janë subjektet e grupit që qeverisin rendin shoqëror kështu siç e njohim.
Si na ka mësuar historia,
sa herë që diçka shkon keq në nivel shoqëror,
tendenca për një grup ose një nën-grup
është që thjesht t'i hedhin fajin njëri-tjetrit.
E majta do të fajësojë të Djathtën, Konservatorët do të fajësojnë Liberalët
administrata e re do të fajësojë administratën e vjetër, etj.
Megjithatë, rrallë dëgjojmë ndonjë kritikë
rreth themelimit të vetë funksionimit shoqëror;
që duket të jetë e presupozuar nga shumë.
Me fjalë të tjera, kultura duket se pranon pa kushte
modelin socio-ekonomik pa ngritur pyetje,
ku politika dhe biznesi supozohet të jenë
një gjendje natyrale e çështjeve njerëzore.
Madje në një botë me papunësi në rritje, varfëri në rritje
çrregullime të shëndetit mendor, abuzim me drogën, shterim të burimeve kryesore
degradim të përgjithshëm mjedisor, dhunë dhe prirje për luftë
mospagim sistematik të borxhit global
inflacion të përshpejtuar, destabilizim atmosferik
dhe shumë probleme të tjera sociale dhe ekologjike
- tepër për t'i përmendur në këtë fazë -
ende ekziston një refuzim i përgjithësuar duke konsideruar se
ndoshta vetë sistemi socio-ekonomik mund të jetë i gabuar.
Po sikur pikërisht loja që luajmë të jetë vërtetë problemi?
Po sikur natyra e vërtetë e institucioneve dominuese
dhe metodat e kohës sonë në fakt po krijojnë
dhe përforcojnë disa tendenca sjelljesh
që janë (më thjeshtë) të paqëndrueshme dhe shkatërrimtare
por thjesht nuk i vëmë re?
Ndërkohë që koha ecën përpara
me rritjen eksponenciale të dijes njerëzore,
kemi parë një erozion natyral të disa formave të supersticionit
dhe praktika sociale qartësisht jo përparimtare.
Po drejtohemi ngadalë në epokën e arsyes së vërtetë
e cila njeh ekzistencën e ligjeve natyrore të provuara
me referencë fizike të drejtpërdrejtë
dhe se kjo formë mendimi, që mund të përcaktohet shkencore,
na ndihmon të nxjerrim qasje të shëndetshme tek sjellja jonë
që pothuajse na garanton një rikthim të prekshëm
- sigurisht nëse vlerësohet siç duhet.
Ky "Konkluzion Shkencor"
është prodhimi i teknologjisë së gjerë që na rrethon,
që nga aeroplanët tek mjekësia jetë-shpëtuese,
madje edhe tek mënyra sesi e kuptojmë vetë universin.
Me pak fjalë, shkenca është qasja jonë për të kuptuar botën
dhe veten, na udhëzon
tek përafrimi më i afërt që mund të kemi me realitetin.
Ndërkohë që të gjithë shohim frytet e dukshme
të kësaj metode mendimi dhe aplikimeve të saj të shumta,
ekziston gjithsesi edhe një fushë
që qëndron pothuajse e paprekur nga metodologjia shkencore:
Sistemi ynë Social.
Në këtë kontekst ne kemi kemi ngecur në kohë
duke përdorur praktika të vjetruara tradicionale
që tregojnë qartë shenja mangësish.
Për shembull:
ne i japim politikanëve dhe partive politike pushtet diktatorial
të maskuar nga ajo gjë që e quajmë "Demokraci"
- politikanë që mesatarisht nuk kanë arsim apo trajnim
në çështjet teknike të organizimit social.
Në një botë ku një fëmijë vdes më kot çdo 5 sekonda
nga varfëria dhe mosushqimi,
njerëzit shohin nga institucionet shtetërore për zgjidhje
pa marrë parasysh realitetin shkencor
se ushqimi dhe kujdesi për njerëzit në botë
nuk është një çështje politike.
Është një çështje teknike
e zgjidhshme nga menaxhimi dhe shpërndarja e burimeve
dhe nga aplikimi inteligjent dhe strategjik i teknologjisë.
Po ashtu, kemi këto gjëra që i quajmë korporata ose biznese
që janë në gjendje në mënyrë arbitrare të marrin pronën
e burimeve natyrore të kufizuara të këtij planeti -
burime që na nevojiten të gjithëve.
Ata i përdorin këto burime për përmirësimin e një grupi të izoluar
përmes sistemit të bazuar në interesin vetjak që quhet tregti e lirë.
Në fakt kur vjen puna këtu
mesazhi i këtij sistemi është tepër i qartë:
ose i nënshtrohesh lojës së përfitimit të diferencuar dhe interesit vetjak
ose ti thjesht nuk meriton të drejtën për të jetuar.
Duhet ta fitosh të drejtën e jetës në këtë planet, nëse do
që, po ta mendosh, është qartë një sistem pseudo-totalitar
që përjetëson një grup ose një klasë mbi një tjetër.
Por sërish, kjo mizori kalon pa u vënë re
sepse është integruar strukturalisht.
Ne kemi lindur në këtë sistem dhe jemi mësuar të mendojmë
se ky është një fakt natyror, një mënyrë praktike e të jetuarit...
Njësoj sikur vite më parë ju mund
të lindnit në një shoqëri si një skllav i mjerë,
për arsye se nuk ishit përballuar me informacion të kundërt
madje mund të besonit se duhet të ishit një skllav
dhe se ky fakt ishte një rend natyral i realitetit.
Nëse bashkojmë këtë fakt me sistemin monetar të bazuar qartë në borxh
i cili, shpeshherë nuk thuhet, matematikisht garanton
se një nënklasë e popullatës do të jetë gjithmonë e privuar
atëherë fillojmë të kuptojmë se jetojmë në një
variant të përparuar feudal dhe asgjë më shumë.
Është teknikisht e pamundur që çdo njeriu
t'i plotësohen nevojat në sistemin aktual.
Loja ekonomike e përparësisë diferenciale
nuk është ndërtuar që të lejojë çdo njeri të jetojë dhe lulëzojë.
Është një sistem fito-humb, pavarësisht nga gjendja e botës natyrore
dhe çfarë jemi në gjendje të prodhojmë dhe të arrijmë teknikisht.
Shkurtimisht, sistemi ynë ekonomik është krejt i shkëputur
nga proceset natyrore të botës fizike,
një karakteristikë që mund të na çojë në probleme të tjera,
nëse një shkëputje e plotë nga këto supozime të vjetruara
nuk bëhet.
Le të kthehemi disa hapa pas,
duke lënë mënjanë çdo gjë që mund të kemi kuptuar
në lidhje me formimin tonë social dhe konsideroni këtë pyetje:
Cilat janë themelet e pandryshueshme të mirëqenies së njeriut dhe begatisë
dhe si do të ndërtojmë një sistem që i plotëson këto nevoja
për të gjithë popullatën botërore
- duke kuptuar sigurisht, se jetojmë në një planet me burime të kufizuara -
ndërkohë që sigurojmë qëndrueshmërinë e këtij habitati
për gjeneratat e ardhshme?
Për t'ju përgjigjur kësaj pyetjeje, si fillim duhet të konsiderojmë çështjen
e vetë nevojave të njeriut.
Prej mijëra vitesh, filozofët kanë soditur natyrën e njerëzimit
duke u përpjekur të gjejnë universalitetin njerëzor që të gjithë ndajmë.
Ky, sigurisht, është një debat i hapur me shumë spekulime,
por kur është fjala për fushën e nevojave njerëzore
gjejmë në të vërtetë një grup të përbashkëtash universale
midis të gjitha specieve.
Është e kotë të thuhet se, nëse nuk marrim ushqimin e duhur
ajrin dhe ujin, me kalimin e kohës nuk do të ekzistojmë më.
Nëse ekspozohemi ndaj substancave që janë kimikisht toksike për biologjinë tonë
si gëlltitja e zhivës, ka të ngjarë të sëmuremi shumë rëndë.
Nëse vuajmë një mungesë serioze vitaminash në fëmijëri,
kemi prirje për të shkuar drejt një rezultati të dëmshëm për shëndetin personal
si rritje e kufizuar apo probleme me imunitetin.
Por meqë shkencat humane kanë përparuar, shohim se
nevojat njerëzore nuk do të ndalen në këtë nivel minimal të vërejtur rëndom.
Njerëzit janë organizma bio-psiko-sociale
që do të thotë, se ndikohemi dyfish nga mjedisi ynë
në mënyra shumë delikate dhe shpesh të ndërlikuara.
Për shembull, nëse një nënë në periudhën e fundit të shtatzënisë
vuan një stres emocional ekstrem
që tejmbush sistemin e saj me kortizol (një hormon stresi)
sistemi nervor i fëmijës në fetus
mund të rrezikojë në mënyrë të parashikueshme
jetën e tij apo saj negativisht për gjithë jetën,
meqë fetusi teknikisht ende po mëson
rreth faktit se si do të jetë bota që e pret.
Kjo vlen për foshnjërinë dhe fëmijërinë e hershme, po ashtu
për periudhën kritike të zhvillimit ku organizmi është vërtetë
duke u programuar ose përshtatur
me natyrën e mundshme të botës ku ekzistojnë -
një përshtypje kjo që do ta shoqërojë
nën aspekte të ndryshme gjatë gjithë jetës.
Nëse periudha kritike kalohet me
stres negativ, vuajtje dhe dhimbje
atëherë zhvillimi i fëmijës do të evoluojë
me tendenca sjelljesh të parashikueshme
që përfshijnë prirje drejt varësive dhe dhunës në të ardhmen.
Çështja është me respektin ndaj nevojave njerëzore
se shëndeti fizik, mendor dhe emocional i një njeriu
nuk mund të konsiderohet më si çështje e izoluar apo e përkohshme.
Ne jemi të lidhur nga ana shoqërore dhe mjedisore
në një formë shume reale dhe nga shumë aspekte
dhe nëse qëllimi ynë si shoqëri është të prodhojmë
qenie njerëzore të ekuilibruara psikologjikisht dhe fizikisht
e tërë shoqëria duhet të ndërtohet në mënyrë që t'i plotësojë këto nevoja -
pa nënvlerësuar përshtatjen ndaj ndryshimit të mendimit
dhe përparimin e dijes.
Kështu, shëndeti publik në një pikëpamje të gjerë
është vërtetë treguesi i fundit i efikasitetit të çdo sistemi shoqëror
natyrisht, krah për krah me menaxhimin
e qëndrueshëm dhe inteligjent të tokës
i cili siguron burimet kryesore që na duhen
të shoqëruar me një marrëveshje sociale
që është në fakt e favorshme për një individ të shëndetshëm
që të lulëzojë dhe po kështu përparimi dhe shëndeti i vetë shoqërisë.
Atëherë me këtë kuptim kryesor
si do ta projektojmë një shoqëri që të jetë në gjendje
të mbështesë qenien njerëzore
ndërkohë që ruan ekuilibrin e mjedisit?
Kjo na çon tek koncepti i Ekonomisë së Bazuar në Burime.
Një Ekonomi e Bazuar në Burime është një përgjigje
e drejtëpërdrejtë ndaj kuptimit natyror, fizik dhe shkencor
nga i cili del konkluzioni më i mirë i mundshëm
për spektrin e nevojave njerëzore në mënyrën më efikase dhe të qëndrueshme;
duke marrë parasysh atë që në fakt na mbështet
e cila është sërish një marrëdhënie simbiotike
me këtë biosferë delikate dhe bujare që e ndajmë të gjithë.
Nga këtu jemi në gjendje të organizojmë shoqërinë
me shumë pak nevojë për opinionin njerëzor
nëse sigurisht qëllimi ynë i përbashkët është të rrisim
qëndrueshmërinë tonë dhe efikasitetin ekonomik.
Sistemi që përshkruajmë është vetë-gjenerues; kjo është e qartë
kur këto parametra janë të mirëqena.
Ka tre faktorë mbizotërues ekonomikë
të cilët duhet të merren parasysh menjëherë:
Inventarizimi i Burimeve, Ekuilibri Dinamik dhe Projektimi Strategjik.
Sa i përket inventarizimit të burimeve:
ne jetojmë në një biosferë të mbyllur planetare
me një seri burimesh në dispozicion, kryesisht të kufizuara.
Me këtë realitet logjika është mjaft e qartë
se është përgjegjësia jonë
nëse do të lejojmë habitatin tonë të mirëmbajë veten
për gjeneratat e ardhshme
dhe të përmbushi nevojat e popullsisë aktuale.
Duhet të organizojmë dhe inventarizojmë.
Shpërndarja korrekte e burimeve ekonomike nuk mund të bëhet
nëse nuk kemi një tablo' të qartë të asaj që kemi
ku e kemi në një mënyrë të plotë të unifikuar.
Si përfundim ky koncept do na çojë tek çfarë mund të quajmë
"Kapaciteti Mbartës i Tokës"
që është një informacion shumë i rëndësishëm.
Por ky inventar sigurisht, është vetëm hapi i parë;
kemi nevojë të monitorojmë normat e ndryshimit dhe rigjenerimit
ku janë të aplikueshme.
Këtu kemi atë që quajmë "Ekuilibri Dinamik".
Shembulli tipik i këtij problemi është Shpyllëzimi.
Pemët kanë një kohë rritjeje dhe cikël
dhe nëse konsumi ynë i druve kalon normat e rigjenerimit
- i cili fatkeqësisht është dhe rasti i sotëm -
kemi një problem. Sepse është me përcaktim i paqëndrueshëm.
Mos harroni, modeli i tregut monetar
kërkon sa më shumë konsum të jetë e mundur
për të ruajtur punësimin e popullsisë në rritje dhe ekonominë në gjendje pune.
Kjo është sigurisht, thjesht Eko-vrasëse.
Kujtojmë, kërkesa kryesore e një ekonomie të vërtetë është ekonomizimi
ose të jesh nga ana strategjike efikas dhe konservativ.
Sot ne jetojmë në atë që mund të quhet "anti-ekonomi"
dhe kjo na çon tek Projektimi Strategjik.
Për të plotësuar në mënyrë efikase spektrin e nevojave njerëzore
në një planet të kufizuar në mënyrë të qëndrueshme,
do të thotë se strategjia e shpërndarjes së burimeve duhet optimizuar
sigurisht, në mënyrë konservative.
Sot kjo, nuk është bërë - ose mund të themi, "bëhet kuturu"
përmes realizimeve monetare arbitrare.
Merret parasysh se çfarë mund të përballojë prodhuesi dhe prej këtu konsumatori
jo çfarë është aktualisht shkencërisht më efikase dhe përdorimi strategjik i saj.
Pa përmendur problemin e jetëgjatësisë së një të mire të dhënë
dhe metodën që përdoret për prishjen e saj të mundshme dhe riciklimin.
Të gjithë këto elemente duhet të merren parasysh në projektin fillestar
pa ndërhyrjen e sistemit të tregut dhe efikasitetit të kostos,
që shërbejnë si frenues të projektit për qëndrueshmëri.
Sërish, një ekonomi duhet të rrisë vazhdimisht efikasitetit.
Bëhet fjalë për të bërë atë që është shkencërisht korrekte
jo çfarë disa kompani mund të përballojnë në mënyrë që të
mbeten konkurruese në një model tregu.
Na duhet një inventarizim strategjik, alokim dhe projektim,
siç parashikojnë parametrat e provuara teknike
që sigurojnë efikasitet maksimal dhe qëndrueshmëri.
Çdo gjë tjetër është thjesht moskokëçarje.
Pra, Inventari i Burimeve, Ekuilibri Dinamik, Projektimi Strategjik
vendosin bazat për modelin e ekonomisë së bazuar në burime.
Le të vazhdojmë me këtë konkluzion...
Duke u bazuar mbi këto ne arrijmë në
pika organizimi më të veçanta:
1- Duhet të lëvizim nga një ekonomi në rritje në të qëndrueshme.
Ekuilibri Dinamik nuk mund të zgjasë në një ekonomi në rritje
ngaqë rritja konstante është e pamundur në një planet me burime të kufizuara.
2- Na duhet një sistem bashkëpunues, jo konkurrues.
Projektimi Strategjik nuk mund të realizohet
kur në lojë është efikasiteti i kostos.
Në fakt është e thjeshtë, efikasiteti monetar është e kundërta
e efikasitetit teknologjik.
3- Kemi nevojë për një sistem të planifikuar dhe të projektuar.
një sistem të projektuar për të marrë parasysh shpërndarjen e burimeve të inventarizuara
një Ekuilibër Dinamik dhe Projektim Strategjik.
Sistemi i hallakatur dhe kuturu i korporatave nuk i afrohet fare
dhe mungesa e efikasitetit dhe shpërdorimi janë thjesht të papranueshme.
4- Automatizimi vihet para punës së njeriut në të gjitha nivelet.
Kjo dhe njëherë bën pjesë në Projektimin Strategjik.
Jo vetëm projektojmë prodhime për konsumatorin që të jenë sa më efikas të jetë e mundur
por dhe projektimi i vetë metodave të prodhimit
të këtyre të mirave, duhet të jetë po aq strategjik
sa të rrisë përpikërinë dhe rezultatin.
Pa dijeninë e shumë njerëzve, produktiviteti është
i kundërt me punësimin në shumë sektorë të studiuar
që do të thotë se është shoqërisht e papërgjegjshme të mos automatizosh
sepse na ndihmon në krijimin e bollëkut.
Dhe 5 - Kalojmë nga sistemi i pronës në një sistem qasjeje
dhe si rrjedhojë eliminojmë shkëmbimin monetar.
Ka një ndryshim shumë të madh midis
gjendjes aktuale të tregtisë dhe
mungesës që ishte e pranishme në të kaluarën.
Sot kemi tenkologji prodhimi të përparuar
e cila mundëson atë që mund ta quajmë qasje në bollëk
ose një sistem shpërndarës të burimeve,
që do të mundësonte qasje universale të lirë tek të mirat dhe shërbimet
pa nevojën e përdorimit të monedhës nga ana e asnjërit.
Në vend që të kemi një qasje investimesh të bazuar mbi pronën
ose vlerat, që kërkon njoftime dhe mbrojtje,
ne projektojmë një sistem të aksesit të shkëmbyeshëm
si qiraja ose sistemi i bibliotekës siç mund ta gjejmë sot.
Në një shoqëri ku unë, për shembull,
e ngas makinën time jo më shumë se pak orë në javë,
a ka këtu sens efikasiteti
për mua, që unë ta parkoj këtë mjet
në mënyrë që të rri pa u përdorur për rreth 90% të muajit?
Nëse e përhapim këtë ide tek i gjithë sektori i të mirave
rezultati është se ne mund të reduktojmë prodhimin
të krijojmë efikasitet, të reduktojmë përdorimin e burimeve
ndërkohë që u sigurojmë qasje më të madhe
njerëzve tek të mirat kur ata të kenë nevojë.
Termi do të ishte "Qasje Strategjike".
Tani, e di që është e vështirë për shumë të mendojnë për
një shoqëri të bazuar në akses sesa për atë me bazë pronën
sepse materializmi me të cilin jemi edukuar
shërben për të mbështetur atë konsum të dukshëm që
mirëmban sistemin e tregut dhe që këtu
kërkesën për punësim dhe çdo gjë tjetër,
por efikasiteti i këtij koncepti
njëherë që të gjitha kërkesat e tjera të jenë eliminuar
- kërkesat e rreme të sistemit monetar -
nëse bëhet korrektësisht, efikasiteti i kësaj qasjeje
është thjesht i pashembullt.
Kërkesa mund të ndiqet në mënyrë dinamike
për të shmangur mungesën dhe tejkalimin e blerjeve
dhe duke përdorur format më të përparuara të automatizimit dhe të teknologjisë së shpërndarjes
leverdia mund të tejkalojë gjerësisht
atë që 99% e botës njeh sot
- për të mos përmendur reduktimin e krimit siç e njohim, me të paktën 90%.
Në fund të fundit paraja nuk do nevojitet në një botë
që ka akses në bollëk.
Kjo nxjerr përfundimin e përmbajtjes bazë të
atributeve kryesore të modelit ekonomik të bazuar në burime.
A është e përkryer? Është Utopik? Jo -
Por do të jetë pafundësisht më mirë se çdo gjë që kemi sot
që po vazhdon të na dëmtojë ne, mjedisin tonë
dhe ka të gjitha shenjat e një përkeqësimi të mëtejshëm.
Nëse doni të mësoni më shumë rreth Ekonomisë së Bazuar në Burime
bashkë me organizatat globale që po punojnë për ta realizuar
ju lutemi vizitoni TheZeitgeistMovement.com dhe TheVenusProject.com
për më shumë informacione. Faleminderit për kohën tuaj.
[TheZeitgeistMovement.com] [TheVenusProject.com] Transkriptim Vullnetar nga Linguistic Team International